چرا میلههای حفاری سنگ شما مدام خراب میشوند: چهار عاملی که هیچکس درباره آنها صحبت نمیکند
چند ماه پیش، با یک سرکارگر معدن در عمان تماس داشتم. تعداد میلههای حفاری که او در عرض شش هفته از طریق آن حفاری کرده بود، بیشتر از تعداد میلههای حفاری شده در آخرین سایتش در شش ماه بود. خخخخ بهم گفت، فقط میشکنند، خخخخ. رزوهها کنده میشوند، شفتها خم میشوند، و من نمیفهمم چرا بقیهی گروه هیچ مشکلی نداشتند. خخخخ
از او یک سوال پرسیدم: دددد چه چیزی بین سایتها تغییر کرده؟ دددد
همه چیز درست از آب درآمد. سنگ، تنظیمات دکل، آب، حتی نحوهی کار کردن میلهها توسط خدمهاش بین شیفتها. هیچکدام از اینها تقصیر میلهها نبود - اما همه اینها داشت آنها را از بین میبرد.
حقیقت ناخوشایند در مورد میلههای حفاری سنگی این است: اکثر آنها فرسوده نمیشوند. آنها خیلی زود توسط تعدادی از عوامل از بین میروند که اگر بدانید به دنبال چه چیزی باشید، کاملاً قابل اجتناب هستند.
۱. خود فولاد: آنچه نمیتوانید ببینید به شما آسیب میرساند
همه میلههای فولادی حفاری به طور یکسان ساخته نمیشوند. تفاوت بین میلهای که ۱۰۰۰ متر دوام میآورد و میلهای که در ۲۰۰ متر میشکند، اغلب به آنچه درون فلز است برمیگردد - و شما نمیتوانید آن را با چشم غیرمسلح ببینید.
فولاد کمعیار با آخالهای اکسیدی، رگههای سولفیدی یا حفرههای داخلی ممکن است روی قفسه خوب به نظر برسد. اما اگر آن را در سنگ سخت تحت ضربه با فرکانس بالا قرار دهید، آن نقصهای ریز به نقاط شروع ترک خستگی تبدیل میشوند. وقتی یک ترک شروع به انتشار میکند، متوقف نمیشود. میله بدون هیچ هشداری از حالت ریز به حالت شکسته میرود.
این یکی از آن چیزهایی است که در آن هر چقدر پول بدهید، همانقدر آش میخورید. یک میله حفاری سنگ ساخته شده از فولاد آلیاژی تمیز و گاززدایی شده در خلاء، از قبل هزینه بیشتری دارد. اما وقتی آن را با سه جایگزین از جنس ارزانتر مقایسه میکنید - به علاوه زمان از کارافتادگی، به علاوه نیروی کار برای تعویض آنها - حساب و کتاب خیلی سریع عوض میشود.
۲. شرایط محل کار از آنچه فکر میکنید سختتر است
حتی بهترین میله مته هم اگر شرایطی که در آن کار میکند به ضررش باشد، شما را نجات نخواهد داد.
خود سنگ را در نظر بگیرید. در گرانیت، کوارتزیت یا هر سازند با سیلیس بالا، تنش ضربهای روی میله چند برابر میشود. هر ضربه از چکش DTH یا مته سنگ، موج ضربهای را به فولاد میفرستد و سنگ ساینده نه تنها مقاومت نمیکند، بلکه آن انرژی را مستقیماً به آن بازمیگرداند. زمینهای شکسته با مناطق گسلی و لایههای درزهدار را هم به آن اضافه کنید، و دستورالعملی برای گیر کردن، پیچاندن و خم شدن خواهید داشت.
بعد نوبت به تنظیمات دکل میرسد. سه چیز هست که من میبینم دائماً اشتباه پیش میرود:
فشار ضربه خیلی زیاد باشد - میله انرژی را فراتر از حد طراحی خود جذب میکند. نیروی تغذیه خیلی کم باشد - مته تماس خود را با سطح سنگ از دست میدهد و حالا شما در حال شلیک خشک هستید که لگد را مستقیماً به بدنه میله به جای سنگ میفرستد. علاوه بر این، سرعت چرخش خیلی زیاد باشد، و هارمونیکهای ارتعاشی خواهید داشت که فولاد را در عرض چند ساعت به جای چند هفته خسته میکند.
و عامل انسانی؟ شلیک خشک چون کسی تغذیه را تنظیم نکرده. شلیک با میلهای که از قبل کمی خم شده چون خخخخ از یک سوراخ دیگر رد میشود. خخخخ تنظیم نبودن دکل طوری که میله با زاویه وارد شود و با هر ضربه خم شود. اینها خرابی تجهیزات نیستند - عادت هستند، و هزینه آنها از هر میله ارزان قیمتی بیشتر است.
۳. آب فقط آب نیست
اگر محل شما دارای آب زیرزمینی با اسیدیته ملایم، سولفات یا کلرید است - و بسیاری از سایتهای معدن و سنگشکن این ویژگی را دارند - شما علاوه بر مشکل مکانیکی، با مشکل خوردگی الکتروشیمیایی نیز مواجه هستید.
خوردگی باعث ایجاد حفره در سطح میله حفاری میشود. این حفرهها به نقاط تمرکز تنش تبدیل میشوند. تحت بارگذاری ضربهای چرخهای، ترک خوردگی ناشی از خوردگی تنشی ایجاد میشود و میله حفاری در بارهایی بسیار کمتر از ظرفیت نامی خود دچار شکست میشود. قسمت ترسناک ماجرا چیست؟ شما متوجه آن نخواهید شد. میله حفاری از بیرون سالم به نظر میرسد تا زمانی که دچار شکست نشود.
راه حل پیچیده نیست: میلههای جوشکاری را بعد از استفاده بشویید، خشک کنید و اگر قرار است در انبار نگهداری شوند، یک لایه روغن ضد زنگ خیلی موثر است. اما در سایتهای شلوغ، این مرحله دائماً نادیده گرفته میشود.
۴. بازی جفتگیری: تناسب میله با بیت بیش از آنچه فکر میکنید اهمیت دارد
میله حفاری سنگ به تنهایی کار نمیکند. این بخشی از یک رشته است - آداپتور ساق در یک سر، مته دکمهای یا مته DTH در سر دیگر - و اگر این اتصالات درست نباشند، میله هزینه آن را میپردازد.
رزوههایی که بیش از حد مجاز ساییده شدهاند، اتصال میله به مته که خیلی شل یا خیلی سفت است، عدم همترازی خط مرکزی بین اجزا - هر یک از این موارد باعث ایجاد تنش موضعی میشود که درست در نقطه اتصال متمرکز میشود. ترک ناشی از خستگی، همیشه از همین نقطه شروع میشود.
من دیدهام که خدمهها برای تعویض میلهها به دنبالشان میدویدند، در حالی که مشکل اصلی، آداپتور فرسودهی ساق سیم بود که کل سیم را از حالت تراز خارج میکرد. اتصالات خود را بررسی کنید. اگر یک میله خیلی راحت رزوه میشود یا نیاز به فشار دارد، مشکلی وجود دارد.
نکتهی آخر
بیشتر میلههای حفاری سنگ فرسوده نمیشوند - آنها به دلیل ترکیبی از فولاد بد، شرایط بد، تنظیمات بد و عادات بد، خیلی زود از بین میروند. مواردی را که میتوانید کنترل کنید، اصلاح کنید: از تأمینکنندگانی که از فولاد آلیاژی با کیفیت استفاده میکنند، خرید کنید، تنظیمات ضربه و تغذیه خود را با سنگ مطابقت دهید، میلهها را بین شیفتها تمیز و خشک نگه دارید و قبل از هر بار کار، اتصالات خود را بررسی کنید.
این کار را انجام دهید، و ممکن است از اینکه یک میله مته خوب واقعاً چقدر دوام میآورد، شگفتزده شوید.
