نگهداری میله مته: تفاوت بین یک میله ۲۰۰ دلاری و یک کار ماهیگیری ۲۰،۰۰۰ دلاری
میله مته یک قطعه مصرفی است - ارزانترین قطعه اصلی در یک رشته مته. اما وقتی یک میله خراب میشود، به ندرت به تنهایی خراب میشود. میلهای که میشکند معمولاً هنوز به چیزی گرانقیمت متصل است: یک برقو، یک پروب، یک چکش، یک ابزار نقشهبرداری. خرابی یک میله ۲۰۰ دلاری میتواند به یک عملیات بازیابی ۲۰،۰۰۰ دلاری یا یک ضرر کامل در صورت عدم بازیابی ماهی تبدیل شود.
روشهای نگهداری که از خرابی میله جلوگیری میکنند، عجیب و غریب نیستند. آنها عمدتاً مربوط به رزوهها و دانستن این هستند که چه زمانی یک میله از وضعیت «قابل سرویسدهی» به «قابلیت اطمینان» تغییر وضعیت داده است. در اینجا راهنمای میدانی آمده است.
رشتهها: رابطی که در آن همه چیز برنده یا بازنده است
رزوههای میله حفاری دو کار انجام میدهند. آنها گشتاور و نیروی کششی را منتقل میکنند. و اتصال را آببندی میکنند تا هوا یا سیال بدون نشت از طریق رشته جریان یابد. هر دو کار به تمیز بودن، روغنکاری و ساخت صحیح رزوهها بستگی دارد.
میلههای جدید به آمادهسازی نیاز دارند، نه فقط استفاده.رزوههای میله که تازه از کارخانه خارج شدهاند، گریس محافظ دارند. آن را پاک کنید. سوراخ میله را با هوا یا آب بشویید تا هرگونه بقایای تولیدی پاک شود. سپس قبل از اولین آرایش، ترکیب رزوه مناسب را اعمال کنید. نادیده گرفتن این مرحله به معنای سوختن اولین اتصال است - و یک اتصال زنگزده، آغاز یک زنجیره خرابی است.
هر آرایش به ترکیب نخ نیاز دارد.تک تک آنها. این ترکیب سه کار انجام میدهد: در طول اتصال، رزوهها را روان میکند تا اتصال بتواند بدون ایجاد ساییدگی به گشتاور مناسب برسد، از تماس فلز با فلز که باعث جوش سرد میشود جلوگیری میکند و اتصال را در برابر افت فشار آببندی میکند. یک اتصال خشک نمیتواند به گشتاور مناسب برسد - اصطکاک با شما مبارزه میکند - و نتیجه آن یک اتصال با گشتاور کم است.
کم بودن گشتاور به اندازه زیاد بودن آن بد است.اتصال شل باعث میشود رزوهها زیر بار به یکدیگر ضربه بزنند. تاجها به شدت ساییده میشوند. ساییدگی شروع میشود. شانه سر جای خود نمیماند، بنابراین آببند نشت میکند - هوا یا سیال خارج میشود و یکپارچگی فشار اتصال از بین میرود. در بدترین حالت، بارگذاری چرخهای روی ریشه رزوه شل باعث ایجاد ترک خستگی میشود و پین به سمت پایین سوراخ میشود.
هماهنگی قبل از آرایش.پین باید مستقیم وارد جعبه شود. اگر یک اتصال ناهمتراز ایجاد شود، رزوهکاری متقاطع انجام میشود - به هر دو سر آن آسیب میرسد که قابل تعمیر نیست. اگر مستقیم شروع به کار نکرد، برگردید و دوباره امتحان کنید. و مطمئن شوید که محور سر مته با رشته میله هممحور است - سر ناهمتراز هر اتصالی را به یک درگیری تبدیل میکند.
میله استارت: جزء قربانی که هیچ کس از آن نام نمیبرد
اولین میله پشت چکش یا برقو ضربهای را تحمل میکند که هیچ میله دیگری در زه آن را تجربه نمیکند. این میله بار ضربه مستقیم را میبیند. بالاترین گشتاور را میبیند. بیشترین لرزش و بدترین بارگذاری خارج از محور را میبیند.
به همین دلیل است که اولین موقعیت در سیم باید توسط یک میله استارتر مشخص اشغال شود - میلهای که پذیرفتهاید سریعتر از بقیه سیم فرسوده میشود. آن را بچرخانید، آن را کنترل کنید و در فاصله زمانی کوتاهتری تعویض کنید. میله استارتر نقش قربانی را دارد. این میله با جذب بدترین آسیبها، از بقیه سیم محافظت میکند. استفاده از یک میله معمولی در آن موقعیت اول فقط به این معنی است که شما یک میله معمولی و احتمالاً ابزارهای پشت آن را زودتر از موعد از دست خواهید داد.
خراشی که میله را محکوم میکند
همه آسیبهای سطحی میله یکسان نیستند. قاعده کلی که از تجربیات میدانی به دست آمده است: خراشی که عمق آن کمتر از 0.5 میلیمتر باشد و به صورت مارپیچی در اطراف میله (با پیروی از الگوی رزوه) امتداد یابد، یک سیگنال احتیاط است. از میله استفاده کنید، اما مراقب آن باشید. خراشی با عمق 0.5 میلیمتر یا عمیقتر، یک سیگنال دور انداختن است. میله یک ترک خستگی است که در انتظار وقوع است و تمرکز تنش در یک خراش عمیق دقیقاً جایی است که میله تحت بار جدا میشود.
خراشها از سه منبع ناشی میشوند: اشیاء تیز در سوراخ (سنگ شکسته، بقایای فلزی)، انحراف چاه که میله را به دیوار فشار میدهد، و سازندهای ساینده (بستر شن، مناطق شکستگی، بتن مسلح). اگر خراشهای عمیق و مکرر میبینید، مشکل از میلهها نیست - مشکل از سوراخ است. بفهمید چه چیزی باعث ایجاد خط و خش روی سیم شده و آن را تعمیر کنید، در غیر این صورت باید به خراب کردن میلهها ادامه دهید.
سایش طبیعی در مقابل سایش غیرطبیعی
میلهها به طور معمول فرسوده میشوند و این اشکالی ندارد. دو حالت فرسایش طبیعی به این معنی است که زمان بازنشستگی میله فرا رسیده است:
قطر خارجی ۲ میلیمتر یا بیشتر از حد استاندارد ساییده شده است، با ساییدگی صاف و یکنواخت.
نوک نخها به دلیل آرایش مکرر و جوش، ساییده و صاف شدهاند.
اینها چوبهایی هستند که به سادگی به پایان عمر مفید خود رسیدهاند. آنها را تمیز از رده خارج کنید. سعی نکنید با چوبهایی که رزوههای تیز یا قطر خارجی کوچک دارند، بیشتر از این کار کنید - اینگونه است که چوب ۲۰۰ دلاری تبدیل به یک کار ماهیگیری ۲۰،۰۰۰ دلاری میشود.
سایش غیرطبیعی - خراشیدگی، شیاردار شدن، تغییر شکل موضعی، سایش ناهموار در یک طرف - یک علامت است، نه یک تصمیم برای بازنشستگی. قبل از تعویض میله، علت را پیدا کنید، در غیر این صورت میله بعدی نیز به همین شکل از کار میافتد.
قوانین ترکیب
دو چیز هرگز نباید از رشته مته مشترک استفاده کنند:
میلههای تولیدکنندگان مختلف.میلههای تولید کنندگان مختلف ممکن است دارای مشخصات اسمی رزوه یکسان باشند - اندازه رزوه یکسان در برگه مشخصات - اما تلرانسهای واقعی رزوه، جزئیات شکل رزوه، هندسه شانه و پرداخت سطح آنها متفاوت است. رزوههای ناهماهنگ، ساییدگی ناهموار دارند و به درستی آببندی نمیشوند. هزینه استانداردسازی بر اساس یک تامین کننده، یک تصمیم خرید است. هزینه اختلاط، یک شکست درون چاهی است.
میلههای قدیمی و میلههای جدید.میلهای که ۵۰۰ متر کارکرد سخت داشته، ابعاد رزوه متفاوتی نسبت به یک میله نو، حتی از یک تولیدکننده یکسان، دارد. رزوههای فرسوده، درگیری متفاوتی نسبت به رزوههای نو دارند. ترکیب آنها، بار را روی محکمترین اتصال متمرکز میکند و توزیع تنش ناهمواری ایجاد میکند. اگر یک زه به میلههای ترکیبی قدیمی نیاز دارد، آنها را درجهبندی کنید و مشابه یکدیگر را مطابقت دهید.
نکات ظریفی که جمع میشوند
اتصالات گیر کرده:اگر اتصالی پاره نمیشود، با یک چکش کوچک به آرامی به یقه ضربه بزنید تا اتصال باز شود. هرگز با پتک به محل اتصال ضربه نزنید - با این کار نخها را تغییر شکل میدهید و یک مشکل جزئی را به یک میلهی خرد شده تبدیل میکنید.
آسیب کوچک به نخ:یک شکاف در یک یا دو رزوه، با طول کمتر از حدود ۱۰ میلیمتر، میتواند با سوهان پوشانده شده و به سرویس بازگردد. آسیبهای عمیقتر یا طولانیتر نیاز به رزوهکاری مجدد حرفهای دارند.
ذخیره سازی و حمل و نقل:میلههایی که در فضای باز نگهداری میشوند، دچار خوردگی سطحی و آسیب رزوه میشوند. آنها را تمیز کنید، رزوهها را گریس بزنید، هر دو سر آنها را بپوشانید. در حین حمل و نقل با احتیاط حمل کنید - میلهای که روی انتهای پین خود میافتد، میلهای با اتصال آسیب دیده است.
انضباطی که پاداش میدهد
هیچکدام از اینها پیچیده نیست. رزوهها را تمیز کنید. تمام اتصالات را گریسکاری کنید. گشتاور مناسب را تنظیم کنید. از میلهی استارت استفاده کنید. به آستانهی خراش ۰.۵ میلیمتری احترام بگذارید. میلهها را در صورت ساییدگی قطر خارجی ۲ میلیمتر یا رزوههای تیز، کنار بگذارید. قطعات کارخانهای یا قدیمی را با هم مخلوط نکنید.
این یک نظم و انضباط خستهکننده و تکراری است. و این تفاوت بین یک رشته حفاری که هزاران متر طول میکشد و یک رشته حفاری است که ابزارهای گرانقیمت را روی میلهای که قبلاً حفاری شده است، به داخل چاه میفرستد.
