مشکلات میله مته - هیچ کس تا زمانی که چیزی خراب نشود، آن را بررسی نمیکند: راهنمای میدانی هارد دیسک
حفاری افقی جهتدار، میلههای حفاری را در معرض نوعی سوءاستفاده قرار میدهد که حفاری عمودی از آن بیبهره است. میلهها تمام عمر کاری خود را در تماس با دیواره چاه میگذرانند و تحت کشش، گشتاور و خمش ترکیبی، خاک و سنگ را میکشند. آنها با پوششی از گل بیرون میآیند. دوباره به داخل برمیگردند. بارها و بارها، برای هزاران متر. و قطعاتی که ابتدا خراب میشوند تقریباً هرگز قطعاتی نیستند که مردم مرتباً آنها را بازرسی میکنند.
در اینجا به بررسی مشکلات واقعی میلههای حفاری هارد دیسک، محلهای بروز آنها و اقدامات لازم قبل از خرابی که منجر به از کار افتادن مته میشود، میپردازیم.
مفاصل زودتر فرسوده میشوند - و هیچکس متوجه این اتفاق نمیشود
مفصل ابزار - انتهای ضخیم و برآمدهای که میلهها به آن متصل میشوند - بزرگترین بخش قطری رشته حفاری است. همچنین این بخش در تماس مداوم با دیواره چاه گمانه است. با چرخش و پیشروی رشته، مفصل با خاک، سنگ و خردههای حفاری اصطکاک پیدا میکند. بدنه میله که قطر کمتری دارد، در داخل چاه شناور میشود. مفصل تمام سایش را به خود جذب میکند.
ساییدگی مفصل به صورت کاهش قطر خارجی و از بین رفتن ضخامت شانه در انتهای جعبه ظاهر میشود. این دو عدد هستند که درجه مفصل را تعیین میکنند. وقتی قطر خارجی (OD) از حداقل درجه کمتر شود، یا شانه از حد مجاز رد شدن (رد شدن حد) نازکتر شود، مفصل از کار افتاده است - حتی اگر بدنه میله هنوز در وضعیت خوبی باشد.
یک عارضه رایج: درجههای مختلف فولاد در یک سایت. یک اتصال G-105 و یک اتصال S-135 با اندازه اسمی یکسان ممکن است حداقل مشخصات قطر خارجی متفاوتی داشته باشند. وقتی یک سیم ترکیبی را درجهبندی میکنید، درجهبندی را بر اساس استاندارد پایینتر انجام دهید. اتصالی که معیارهای S-135 را پشت سر میگذارد، ممکن است از قبل زیر حداقل G-105 باشد. ثبات شما را ایمن نگه میدارد. حدس زدن نه.
در مورد آن چه باید کرد:قبل از اینکه میله به بهرهبرداری برسد، نوار سخت - یک پوشش جوش مقاوم در برابر سایش - را روی قطر خارجی اتصال اعمال کنید. نوار سخت به جای فولاد اتصال، خود را فدای دیواره چاه میکند. وقتی نوار سخت نازک شد، آن را دوباره اعمال کنید. این عمل میتواند عمر اتصال را دو یا سه برابر کند. همچنین، وقتی اتصال به زیر درجه ۲ میرسد، اگر بدنه لوله هنوز سالم است، برش آن و تعویض آن را در نظر بگیرید. یک اتصال جدید روی یک لوله خوب هزینه کمتری نسبت به یک میله جدید دارد و شما بیشتر دارایی را نجات دادهاید.
مشکل آزاردهندهی پیچ: مشکل گشتاور که هیچکس به آن اعتراف نمیکند
رزوههای میله هارد دیسک به دو صورت دچار آسیب میشوند. مورد واضح، آسیب مکانیکی است - رزوههای خرد شده، تاجهای پوسته پوسته شده، پروفیلهای تغییر شکل یافته ناشی از اضافه بار. این موارد در حین بازرسی به دلیل قابل مشاهده بودن، دیده میشوند.
مورد زیرکانه آزاردهنده است - جوش سرد بین سطوح نخ در حین آرایش. نخها در سطح میکروسکوپی به هم متصل میشوند. وقتی سعی میکنید اتصال را بشکنید، فلز به جای لغزش، پاره میشود. نخها خراشیده، کنده یا محکم گیر میکنند.
علت اصلی در هارد دیسک تقریباً همیشه یکسان است: گشتاور جبرانی ناکافی در سمت دیگر گذرگاه. رشته میله در سمت ورودی با تجهیزات مناسب با گشتاور مناسب ساخته شده است. در سمت خروجی، جایی که مجموعه ریمر یا عقبکش به آن متصل است، خدمه با هر ابزاری که در دست دارند کار میکنند. گشتاور اعمال شده کسری از مشخصات است. هنگامی که عقبکشی شروع میشود و رشته بارگیری میشود، اتصال کم گشتاور بیشتر سفت میشود - یک جبران ثانویه در گشتاور کنترل نشده و بیش از حد. این زمانی است که ساییدگی اتفاق میافتد.
راه حل:از تجهیزات مخصوص ترمیم در هر دو طرف محل تقاطع استفاده کنید. بدون استثنا. از ترکیب رزوه با ۴۰ تا ۶۰ درصد روی استفاده کنید - این فرمول خاص، ویژگیهای اصطکاکی مناسبی را برای جلوگیری از ساییدگی در طول ترمیم و شکستن فراهم میکند. ترکیبات پایه روی همچنین در شرایط هارد دیسک مرطوب، در برابر شستشو بهتر از جایگزینهای پایه گرافیت مقاومت میکنند. و اگر اتصالی دچار ساییدگی شده است، سعی نکنید آن را نجات دهید. آن را ببرید و دوباره رزوه کنید. هزینه اتصال ساییده شدهای که در حین عقب کشیدن گیر میکند، از دست دادن سوراخ است.
ترکهایی که نمیتوانید ببینید
ترکهای بدنه میله هارد دیسک در یک مکان قابل پیشبینی متمرکز میشوند: ناحیه گذار ایستگاه برق. این ناحیه مخروطی است که در آن بدنه لوله ضخیم میشود تا به اتصال ابزار برسد. این ناحیه، بالاترین تنش را در میله دارد زیرا جایی است که سطح مقطع تغییر میکند و یک تمرکز تنش طبیعی ایجاد میکند.
علت خمیدگی است. یک رشته میله هارد دیسک از یک مسیر سوراخ منحنی پیروی میکند. اگر منحنی سوراخ آزمایشی واقعی تنگتر از حد طراحی شده باشد - یک پیچ خوردگی، یک اصلاح تیز، یک خمیدگی مرده - میلههایی که از آن بخش عبور میکنند، گشتاورهای خمشی بسیار فراتر از حد طراحی خود را میبینند. همین اتفاق در طول برقوکاری نیز میافتد اگر سوراخ بزرگ شده نامنظم باشد و زاویهای بین برقو، رشته میله و محور سوراخ ایجاد کند.
ترکهای خستگی خمشی از سطح ناحیه انتقال شروع میشوند و با هر چرخه به سمت داخل رشد میکنند. زمانی که با چشم غیرمسلح قابل مشاهده باشند، به اندازه کافی عمیق شدهاند که خطرناک باشند.
تشخیص:بازرسی نشت شار مغناطیسی (MFL) ابزار اصلی برای یافتن ترکهای بدنه است. هر میله را پس از هر سوراخکاری اصلی یا طبق یک برنامه زمانی از MFL عبور دهید. MFL نقاط کوری دارد - خود ناحیه انتقال واژگونی، سطح شانه و قطر خارجی اتصال. این مناطق نیاز به بازرسی ذرات مغناطیسی تکمیلی (تن) دارند. میلهها را قبل از بازرسی کاملاً تمیز کنید - گل، رسوب و زنگزدگی سیگنالهای کاذبی ایجاد میکنند که عیوب واقعی را پنهان میکنند.
چهرههای فک: کمتر انتقادی، همچنان مرتبط
هارد دیسک در مقایسه با حفاریهای عمیق نفت و گاز، با فشار گل نسبتاً کمی کار میکند - معمولاً ۱۵ تا ۳۰ متر ارتفاع هیدرواستاتیک در دمای محیط. سطوح آببندی روی اتصالات ابزار هارد دیسک نیازی به نگه داشتن هزاران پی اس آی ندارند.
این بدان معناست که آسیبهای جزئی سطح آببند - نقاط برجسته کوچک، حفرههای سطحی - را میتوان با سوهان پوشاند و به سرویس بازگرداند. حفرهها یا ترکهای عمیقی که از قطر داخلی تا قطر خارجی در سطح آببند امتداد دارند، باید رد و تعمیر شوند. این استاندارد پایینتر از استاندارد میدان نفتی است، اما صفر نیست. سطح آببند که در حین حفاری گل نشت میکند، سرعت حلقهای را در مته کاهش میدهد، تمیز کردن سوراخ را به خطر میاندازد و میتواند منجر به بسته شدن حلقه و گیر کردن لوله شود.
یک مشکل خاص هارد دیسک: گل و لای باقی مانده در داخل لوله میلهای پس از کار. برخلاف چاههای عمودی که نیروی جاذبه لوله را تخلیه میکند، میلههای افقی گل و لای باقی مانده را به دام میاندازند. در طول هفتهها نگهداری، این گل خشک و سفت میشود. راهاندازی مجدد چاه با میلهای که تا حدی مسدود شده است، جریان را محدود میکند، فشار پمپ را افزایش میدهد و میتواند اتصال را منفجر کند. پس از کار، هر میله را با هوای فشرده و آب تازه تخلیه کنید. انتهای آن را بپوشانید.
قانون تخصیص
همه میلههای حفاری موجود در ناوگان یکسان نیستند. برخی متراژ بیشتری دارند. برخی از آنها از حفرههای سختتری عبور کردهاند. برخی دیگر اتصالاتی دارند که به حد مجاز شیب خود نزدیک شدهاند.
هنگام برنامهریزی برای سوراخکاری، بهترین میلههای خود را به عملیات با بالاترین تنش اختصاص دهید: برقوکاری و عقبکشی. این مراحل بیشترین تنش ترکیبی، گشتاور و بارهای خمشی را ایجاد میکنند. میلههای جلوی رشته - نزدیکترین به برقو - بدترین حالت آن را میبینند. میلههای مرغوب خود را در آن موقعیتها قرار دهید. از میلههای قابل استفاده اما قدیمیتر خود برای سوراخ آزمایشی استفاده کنید، جایی که بارها کمتر و عواقب خرابی کمتر شدید است.
این به معنای ترجیح دادن برخی از میلههای بارگیری بر بقیه نیست. بلکه به معنای تطبیق شرایط میله بارگیری با شدت بار است تا کل ناوگان تقریباً با نرخ یکسانی فرسوده شوند. هر میله بارگیری را پیگیری کنید. درجه آن را بدانید. بر اساس آن تخصیص دهید.
